Follow by Email

donderdag 10 mei 2012

a poem a day XX


Vale bleekscheet
die danst in de nacht.
De sprieten groen
achter zijn oren
verwelken wanneer ik lach.
Hulpeloos giert rondom.
Ik kan er niets aan doen
dat de melk zuurt waar ik bijsta.
Het is de schuld van de koe,
of anders van de kat
die haar poot likt,
vol berouw om een uitgekotste haarbal.


Sallow pale rider
who dances the night.
The feelers green
behind his ears
fade when I laugh.
Helpless cries randomly
and I can’t help it
that the milk sours where I stand.
It is the cow to blame,
or otherwise the cat
who licks her paw,
full of mercy of a puked hairball.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen