Follow by Email

donderdag 24 mei 2012

a poem a day XXXIV


‘Breek mij en ik frunnik jou’
beloofde zij met schitterende ogen
die bol van pracht staarden
naar het einde van haar slanke voeten.
Ik begreep haar niet.
Niet zo verwonderlijk als je begrijpt
dat zij niet voor mij bedoeld was.
Eerder voor zichzelf, of anders
voor haar moeder die mij toch niet
kende,
kende ik haar evenmin.
Had haar zelfs nooit gezien,
noch gekust op haar ranke lippen
die vlinderden in mijn buik.


‘Break me and I fiddle you’
she promised with flaring eyes
which full of splendor stared
to the tip of her slender feet.
I didn’t understand her.
Not as surprising if you know
that she wasn’t meant for me.
More for herself, or otherwise
her mother who never knew
who I was, unfamiliar either.
Had even never seen her,
nor kissed her slim lips
that butterflies my stomach.

2 opmerkingen: