Follow by Email

dinsdag 12 juni 2012

WANDERBACH page 41 (chapter 5)


Like a bungalow underground with entrance and hall above, but remarkable light, evenly and no shades, without perceptible source.
Tork expected less space and luxury, Spartan, but the rooms are big without a clear function. The setting doesn’t show any difference between being awake and sleep and he looks ineffective for something like a kitchen. Not that everything is the same but its total reminds him of a film studio with several room decors for a variety of acts.
This is especially so because all rooms are open at one side; nowhere a door and of course no windows. The only closable entrance is the door outside for which Perlwachter has a simple explanation: ‘Privacy for us is no necessity, the door keeps dust and animals scurry around outside’; which is even emphasized because the homes are connected to each other through open corridors. Nothing prevents to enter without notice and Tork asks if there is never any reason for privacy.
Perlwachter laughs.
- ‘We don’t have any needs with taboos. Humans are strange for us. Of all necessities that keep you alive only breathing is free without noticeable rules. Eating, drinking and its inevitable separation, the reproduction and even sleeping: there always exists a culture that hides behind a labyrinth of protocols. Also birth and death, and as soon as one wants to restrain this happens so emphatically that it turns into an excess. It has often amazed me. 

Als een ondergrondse bungalow met entree en hal boven de grond en opmerkelijk licht, gelijkmatig en schaduwloos, zonder waarneembare bron.
Tork verwachtte minder ruimte en luxe, Spartaanser, maar de vertrekken zijn groot zonder duidelijke functie. De inrichting verraadt geen verschil tussen waken en slapen en hij zoekt tevergeefs naar iets dat op een keuken lijkt. Niet dat alles hetzelfde is, maar het geheel doet denken aan een filmstudio met diverse kamerdecors voor uiteenlopende actes.
Dat komt vooral omdat de ruimten aan één kant open zijn. Nergens een deur en natuurlijk geen ramen. De enig afsluitbare toegang is de buitendeur waarvoor Perlwachter een simpele verklaring heeft: ‘Privacy is voor ons geen noodzaak, de deur dient om stof en rondscharrelende dieren buiten te houden’; wat nog wordt benadrukt omdat de woningen door open doorgangen met elkaar zijn verbonden. Niets belet om zonder aankondiging binnen te lopen en Tork vraagt zich af of er nooit reden voor privacy is.
Perlwachter lacht.
- ‘Wij kennen geen behoeften waarop een taboe rust. Mensen zijn vreemd voor ons. Van alle noodzakelijkheden die jullie in stand houden is alleen ademhalen vrij, zonder opvallende regels. Eten, drinken en de onvermijdelijke afscheiding, de voortplanting en zelfs slapen: er is altijd wel een cultuur die het verbergt onder een wirwar van protocollen. Ook geboorte en dood, en als men zich eraan wil ontrekken gebeurt dat zo nadrukkelijk dat het omslaat in exces. Ik heb me daar vaak over verwonderd. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen