Follow by Email

zondag 9 september 2012

WANDERBACH page 110


Feverishly he searches for the keystone but however he presses he can’t find anything. Despair hits him. Imagine that the wall cannot be opened on this side, that someone has to press on the other side to let him in... Nothing where he can hide behind to wait for the return of the spy...
He falls down in long grass. The dogs, his gear, everything is inside. How much chance he has on his own? Besides it’s too early to leave the town to its destiny. What happens with Gabi if he disappears suddenly?
Then he straightens. Where are his brains? “Everyone can enter the town but no-one can get out!” Idiot! It isn’t necessary to open the escape on this side!
He runs towards the gate and keeps his breath involuntary, but there is nothing that stops him and merrily he walks to Anna’s house where Karl, who doesn’t know better than that the ruler is upstairs, lets him in wondering.
There waits an exhilarating announcement. Supported by the midwife and the nurse the student succeeded in getting Anna’s condition stabile. She is still in coma, what’s the best in her condition, but there is hope that she will wake up soon. She will miss her right eye, nothing can be done about that but, even if the scars will always be visible she will cure totally after a long revalidation period from perhaps more than a year. Karl doesn’t care and happy he shows his ruler the way while thanking him abundantly.
Tork shortly visits the nursing room, and then walks upstairs for the dogs and his gear. He knows enough. As soon as the moment is suitable he will leave town, but first he has to make sure that the inhabitants can manage themselves, and Gabi... he has to find a solution for her. 

Koortsachtig zoekt hij naar de sluitsteen maar hoe hij ook drukt er is niets te vinden. Wanhoop overvalt hem. Stel dat de muur aan deze kant niet opengaat, dat iemand aan de andere kant moet drukken om hem binnen te laten... Niets waarachter hij zich kan verbergen om de terugkeer van de spion af te wachten...
Hij laat zich in het lange gras zakken. De honden, uitrusting, alles is binnen. Hoeveel kans heeft hij alleen? Bovendien is het te vroeg om de stad aan haar lot over te laten. Wat gebeurt met Gabi als hij opeens verdwijnt?
Plotseling veert hij recht. Waar zitten zijn hersens? “Iedereen kan de stad in maar niemand eruit!” Idioot! De doorgang hoeft langs deze kant niet open!
Hij rent naar de poort en houdt onwillekeurig de adem in, maar er is niets dat hem tegenhoudt en hij loopt vrolijk naar Anna`s huis waar Karl, die niet beter weet dan dat de heerser boven is, hem verwonderd binnenlaat.
Er wacht een opwekkende mededeling. Geholpen door de vroedvrouw en de verpleger is het de dokterstudent gelukt Anna`s conditie stabiel te krijgen. Ze is nog steeds in coma, wat wel zo goed is in haar toestand, maar er is hoop dat ze binnenkort ontwaakt. Ze zal haar rechteroog moeten missen, daar is niets aan te doen maar, al zullen de littekens altijd blijven, ze zal volledig genezen na een lange revalidatieperiode van wellicht meer dan een jaar. Het kan Karl niet schelen en hij gaat zijn heerser vrolijk voor terwijl hij hem uitbundig bedankt.
Tork bezoekt kort de ziekenkamer, loopt daarna naar boven om zijn uitrusting en honden te halen. Hij weet genoeg. Zodra het moment geschikt is zal hij de stad verlaten, maar eerst moet hij zorgen dat de bewoners zichzelf besturen, en Gabi.... hij moet een oplossing voor haar vinden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen