Follow by Email

zaterdag 29 september 2012

WANDERBACH page 129 (chapter 11)


Not far from the fringe Tork sits down on a weathered trunk. The situation seems hopeless. He is alone. The equipment lost and with that the capsules. Maybe he finds something to eat in the wood but he is aware of Underearth’s dangers and besides Perlwachter didn’t give him so many supplies out of luxury. He can’t go back to the bush where Barg waits. The demons will never let him pass. Except perhaps a longer route over the plain, yet the chance is quite big that he gets lost…, but can he leave Barg behind?
Tork looks around despondent. He misses Gabi. Her death was quick and probably painless and maybe it’s better if he thinks of what will wait him: sudden death in stead of slowly through malnutrition and exhaustion.
He stands up and looks over the plain. Does he have a chance if he finds the bush? The risk is big and he doesn’t know if his gear is still there… so close to the stage. The demons know that he had help..., he has to try to save the dog!
Undecided he looks in the back and gazes into the dark vegetation. Better to investigate first if something to eat grows here.
Where he entered the wood is no path but tight brushwood. Tork looks for berries or plants with eatable roots when he hears something. He falls down, rolls under a bush and stares into the sounds’ direction. Something approaches: man, demon, or animal? He waits silent. His scent won’t betray him in Underearth where air doesn’t move, and he hopes that whatever it is he will see it first. 

Niet ver van de bosrand zakt Tork op een verweerde boomstronk. De situatie lijkt hopeloos. Hij staat alleen. De uitrusting verloren en daarmee de capsules. Misschien vindt hij in het bos wat te eten maar hij kent de gevaren van Onderaarde en bovendien gaf Perlwachter niet voor niets zoveel mondvoorraad mee. Hij kan niet terug naar het bosje waar Barg wacht. De demonen zullen hem nooit laten passeren. Behalve wellicht met een omweg over de steppe, al is de kans dat hij verdwaalt vrij groot...., maar kan hij Barg in de steek laten?
Tork kijkt moedeloos rond. Hij mist Gabi. Haar dood was snel en waarschijnlijk pijnloos en wellicht is het beter als hij bedenkt wat hem nog te wachten staat: een snelle dood in plaats van een langzame door ondervoeding en uitputting.
Hij staat op en kijkt over de steppe. Heeft hij een kans als hij het bosje vindt? Het risico is groot en hij weet niet of zijn spullen er nog zijn ..... zo dicht bij het podium. De demonen weten dat hij hulp had, ..... hij moet proberen de hond te redden!
Besluiteloos kijkt hij achterom en tuurt in de donkere begroeiing. Beter eerst te onderzoeken of er iets eetbaars groeit.
Waar hij het bos binnendrong is geen pad maar dicht kreupelhout. Tork zoekt naar bessen of planten met eetbare wortels wanneer hij iets hoort. Hij laat zich vallen, rolt onder een bosje en speurt in de richting van het geluid. Er nadert iets: mens, demon, of dier? Hij wacht stil. Zijn geur zal hem niet verraden in Onderaarde waar lucht zich niet verplaatst, en hij hoopt dat wat het ook is hij het eerder ziet. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen