Follow by Email

donderdag 25 oktober 2012

grafschrift / epitaph


Voortgedreven door het paardjargon
zit zij stil en kwijlt
De tanden in haar mond losgeslagen
van ouderdom
Kwam ik haar ooit tegen
op het kerkhof waar zij lag,
het breiwerk dat versteld deed staan
priemden de naalden als zerk omhoog
Waterde ik de fluitelier
die haar dromen torste
vol beladen en gebogen
onder het gewicht
van veel te veel herinneringen


Driven by the horse-jargon
she sits still and drools
The teeth in her mouth rampant
of old age
Did I meet her once
on the church-yard where she laid,
her knitting flabbergasted
needles stabbed upwards like a headstone
I watered the whistling
That carried her dreams
Full loaded and bended
Under the weight
Of much too many memories

Geen opmerkingen:

Een reactie posten