Follow by Email

maandag 5 november 2012

WANDERBACH page 164


- ‘I don’t know. He will have heard something. Go back to sleep,’ and kisses her tender on the nose after which she rolls up smiling and cringes against him. Yet he is not tranquil and can’t sleep anymore. Barg never mistakes and a correction of the course he will absolutely recognize.
After breakfast he takes them to the wheelhouse. On their way they meet the duchess who furious demands a conversation and Tork follows her to her suite. ‘In private please,’ she insists angry.
- ‘What I have to say concerns Gabi as well.’
- ‘So the scoundrel has becharmed you. Then I know enough!’ She furiously throws the door into their faces. Tork is not impressed and goes after her.
- ‘You go too far! First your damn arrogance, but what you did to Gabi is beyond any rate. I don’t want to see you anymore. You stay in your suite and I will take care that you will have everything but if you come near her I will have you put overboard in a sloop. It’s up to you ...,’ and he powerful closes the door behind him. While they walk away they hear the woman cursing them vociferous. Tork shrugs. ‘She will calm down. I don’t think she will bother you again.’
There is one sailor on watch who scares when Tork enters. The boy salutes and explains stammering that the captain is in his cabin.
- ‘Leave him, maybe you can explain to me why we sail east?’
- ‘Orders from the captain,’ the sailor stutters.
- ‘You don’t know why?’ The boy blushes but denies.
- ‘Ok, call the captain. Tell him that I want to talk to him.’ The sailor salutes again and grabs the radio telephone.
The captain is fast; as if he was on his way or has wings, that quick he is on the bridge. 

- ‘Ik weet niet. Hij zal iets hebben gehoord. Ga maar weer slapen,’ en drukt een voorzichtige kus op haar neus waarna ze zich glimlachend oprolt en tegen hem aankruipt. Toch is hij niet gerust, kan niet meer slapen. Barg vergist zich nooit en een koerscorrectie herkent hij heus wel.
Na het ontbijt neemt hij hen mee naar de stuurhut. Onderweg ontmoeten ze de hertogin die woedend een onderhoud verlangt en Tork volgt haar naar haar suite. ‘Onder vier ogen graag,’ eist ze kwaad.
- ‘Wat ik te zeggen heb gaat Gabi net zo goed aan.’
- ‘Dus dat loeder heeft je ingepalmd. Dan weet ik genoeg!’ Ze smijt furieus de deur voor hun neus dicht. Tork laat zich niet intimideren en gaat haar achterna.
- ‘Je gaat te ver! Eerst jouw verdomde arrogantie, maar wat je Gabi aandeed is buiten iedere proportie. Ik wil je niet meer zien. Jij blijft in je suite en ik zal zorgen dat het je aan niets ontbreekt maar als je in haar buurt komt laat ik je in een sloep overboord zetten. Aan jou de keus ...,’ en trekt de deur krachtig achter zich dicht. Terwijl ze weglopen horen ze hoe de vrouw hen luidkeels vervloekt. Tork haalt de schouders op. ‘Ze bedaart wel. Ik denk niet dat je nog last van haar zult hebben.’
Er staat één matroos op wacht die schrikt wanneer Tork binnenkomt. De jongen springt in de houding en vertelt stotterend dat de kapitein in zijn hut is.
- ‘Laat maar. Misschien kun je mij uitleggen waarom we naar het oosten varen?’
- ‘Orders van de kapitein,’ hakkelt de matroos.
- ‘Je weet niet waarom?’ De jongen kleurt maar ontkent.
- ‘Goed. Roep de kapitein. Zeg maar dat ik hem wil spreken.’ De matroos salueert en pakt de mobilofoon.
De kapitein is snel. Het lijkt wel of hij onderweg was of vleugels heeft, zo rap is hij op de brug. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten