Follow by Email

dinsdag 8 januari 2013

WANDERBACH page 226 (chapter 18)


Loki only brings half a solution. ‘We can distract the guard on this ledge but upstairs you have to do it yourself.’ The idea is simpel. He asks Thor for a firework which is not uncommon on the permanently partying sixth. The experience teaches that the guard will come to watch the show, and..., the attention is gone!
After a goodbye with Diana Tork slips through the richly ornamented gate into the spacious hall, where are two elevators and a staircase. The elevators are impossible why he quietly runs up the stairs, close to the wall he moves fast along the twohundred-and-eighty steps which require the utmost because of its size, and gasping he reaches the last curve. Carefully he looks over the edge. No-one!
Silent he climbs towards the entrance-gate with embedded stairs to the floor. It seems logic that the guard is somewhere up there and that he will see him as soon as his head appears in the opening; it’s a risk he has to take.
From behind the gate he spies up. Nothing! No move or shadow shows where the guard is and Tork crawls higher to dare a quick glimpse over the edge.
The immediate surrounding is abandoned. Who ever guards the entrance at this side is not around. It makes no sense to wait any longer, if he succeeds depends on his ingenuity and willingness of the inhabitants. 

Loki brengt maar een halve oplossing. ‘We kunnen de wacht op deze richel afleiden maar boven moet je het zelf doen.’ Het idee is simpel. Hij vraagt Thor om vuurwerk wat op het altijd feestende zesde niet ongewoon is. De ervaring leert dat de wacht naar het spektakel komt kijken, en..., de aandacht is afgeleid.
Na het afscheid met Diana glipt Tork door de rijkversierde poort naar de ruime hal met twee liften en een trappenhuis. De liften zijn uitgesloten waarom hij stil de trap oprent, dicht tegen de wand beweegt hij snel over de tweehonderdtachtig treden die vanwege hun afmetingen het uiterste vergen en bereikt hijgend de laatste bocht. Hij kijkt behoedzaam over de rand. Niemand!
Voorzichtig klimt hij tot bij de toegangspoort met verzonken trap naar de verdieping. Het lijkt logisch dat de wacht daarboven is en hem zal zien zodra zijn hoofd in de opening verschijnt. Dat risico moet hij nemen.
Vanachter de poort loert hij omhoog. Niets! Geen beweging of schaduw verraadt waar de wacht zich ophoudt en Tork kruipt hoger om een snelle blik over de rand te wagen.
De onmiddellijke omgeving is verlaten. Wie ook aan deze kant de toegang bewaakt is niet in de buurt. Het heeft geen zin langer te wachten, of hij slaagt hangt van zijn vindingrijkheid en de welwillendheid van de bewoners af.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen