Follow by Email

zaterdag 1 juli 2017

Merlijn - slachtoffers

Ook de landbouw kende zijn verschillende en tegengestelde beoefenaars. Er waren traditionele, biologische, maar natuurlijk ook gemodificeerde en bij die laatste was het nog niet zo lang geleden fout gegaan. Waarom was nog steeds niet duidelijk maar leden van een agrarische gemeenschap waren overleden na het eten van gemodificeerde gewassen.
Er waren al eerder problemen met de vruchtbaarheid van het zaad maar dat de planten na generaties toxisch werden was nieuw. Het was onderzocht in laboratoria waar werd bevestigd dat bloemkool inderdaad giftig was en niet langer voor consumptie geschikt. In mindere mate bleek dit ook voor andere gemodificeerde gewassen te gelden. Het waarom werd nog onderzocht wat betekende dat het hele modificatie proces op laboratoriumschaal over moest worden gedaan en dat er tot nader order geen gemodificeerde groente en fruit mocht worden verhandeld, laat staan geconsumeerd.
Aangezien mensen er ook mee bezig waren interesseerde het onderwerp mij in hoge mate. Hoe kon het bijvoorbeeld dat de sterfgevallen alleen binnen de telersgemeenschap te betreuren waren? Merlijn legde uit.
“Bij ons wordt elk duur en geslaagd laboratoriumexperiment zo snel mogelijk gecommercialiseerd om de investeringen terug te verdienen, maar belangrijker nog: om er winst mee te maken. Dat is de insteek van de mensheid: er zelf beter van worden, waarom een product vaak niet eens wordt gebruikt door de bedenkers ervan. Het wordt zo wijd mogelijk verspreid om zo veel als mogelijk consumenten te genereren. Mocht iets vergelijkbaar bij mensen gebeuren dan vallen er niet alleen meer slachtoffers maar je zult ze ook wijder verspreid, in sommige gevallen zelfs wereldwijd aantreffen. Hier is productie in de eerste plaats gericht op de eigen gemeenschap. Het teveel wordt verhandeld waarom de slachtoffers geconcentreerd binnen de groep vallen waarna de export onmiddellijk wordt stilgelegd en verdere schade voorkomen.”
“Eigen schuld, dikke bult?”
“Zo zou je het kunnen zien. Ik ben nooit een voorstander geweest van modificatie en in mijn lange leven heb ik al heel wat gerommel moeten aanzien. Er wordt wat af geëxperimenteerd en ik kan je verzekeren dat dat meer slachtoffers maakt dan in brede kring geweten.
Dat levende organismen in opstand komen en hun eigenschappen veranderen onder druk van de van buiten opgelegde veranderingen is eigenlijk niet zo vreemd. De fout die elk denkend wezen maakt is dat hij zeggenschap heeft over alles waarmee hij niet kan communiceren. Dat dit niet kunnen communiceren wel eens aan hemzelf zou kunnen liggen komt niet bij hem op; zal zelfs als belachelijk van de hand worden gewezen wanneer iets of iemand hem daarop zou wijzen. Het is de minachting voor het andere dat hier in Handel weliswaar minder sterk is, maar toch aanwezig.”
“Wat gaat er nu gebeuren?”
“Ze geven niet op natuurlijk en zullen proberen uit te zoeken wat er mis gaat in het proces, maar de vraag is of er wel iets misgaat, of het niet veeleer om ‘opstand’ gaat. 
Organismen worden gedwongen genetisch te veranderen ten behoeve van voedsel productie en consumptie. Al het andere ‘nadelige’ wordt als het ware weggesneden, maar in hoeverre heeft de wetenschap vat op het wezensproces? Het is geweten dat planten samenwerken, om zich te beschermen tegen ziekten of parasieten bijvoorbeeld. Het zou dus kunnen dat ze modificatie als aanval beschouwen op het wezen dat ze na miljoenen jaren evolutie zijn geworden, een plotse ingreep die hen van een aantal eigenschappen beroofd. Dan is het denkbaar dat ze dit collectief ondergraven en juist een tegenstelling ontwikkelen van de meest begeerde eigenschap die van hen wordt verlangd en worden giftig als een vorm van collectieve verdediging.
Ik zeg niet dat dit het geval is, maar ik kan me indenken dat het gebeurt. Als je als soort in staat bent om je gemeenschappelijk tegen parasieten te verdedigen, waarom dan niet tegen de grootste parasiet: de consument die je alleen beziet als een brokje brandstof om zelf verder te kunnen, zonder ook maar de geringste vorm van respect!”

  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen